Elke reis begint in Nederland.nl of Belgie.b(o)e

Maandag 6 maart 2006

De Oscars zijn ook weer verdeeld. Dit jaar geen eenzijdig verhaal, waarin een film alle prijzen in de wacht sleept. Ik had dan ook geen enkele van de genomineerde films gezien. Een paar trailers van 'Walk the line', maar dat was het dan ook wel. Uit eigen ervaring betekent dit meestal wel dat er geen enkele film bij zal zitten, die in mijn persoonlijke top10 zal zitten.

Vandaag de hele dag rondgehangen. De reserve onderdelen zijn inmiddels in Mumbai en zullen morgen verschijnen, zodat ik weer iets te doen heb. Nog wel een vergadering gehad met de klant, waar ik weer met kromme tenen vandaan kwam, want misschien verschuift alles naar de eerste week van April. Het zou wel betekenen dat ik een week of drie naar huis zou kunnen, maar in mijn planning heb ik inmiddels al geaccepteerd dat ik zelf pas in April zal thuis zijn. Ik zal meteen mijn vakntie aanvraag indienen en laten goedkeuren, zodat ik in iedergeval in juni thuis ben om het wk te volgen en tussendoor enkele woonbezichtingen te maken met het oog op mijn idee om te verhuizen.

Ik heb nog wel een email ontvangen van een vriend, die ik een jaar of 4 geleden heb leren kennen op een cursus in Rotterdam. Hij is recentelijk ontslagen bij zijn eigen werkgever, omdat hij daar voor zijn 200 collega's de waarheid vertelde tegen het management en daardoor meteen kon vertrekken. '200 bedankjes' had hij nog gekregen, maar er was verder geen enkele collega, die zijn mond durfde open te trekken. Gelukkig heeft hij al een andere werkgever dus kan hij zich daar op concentreren. 

Zondag 5 maart 2006 - Later op de dag

De Indiase mensen zijn best wel 'raar'. Ik wist al langer dat er een of andere religie is, waarbij de swastika, zoals de nazi's gebruikten, het symbool voor een religie is. Ik weet ook wel dat de swastika al duizenden jaren gebruikt wordt dus niets nieuws onder de zon. Ik weet ook dat er veel mensen in India zijn, die Hitler als een 'normaal en vriendelijk persoon' zien, waarbij de rillingen dwars door je ruggegraat heen gaan als je hoort hoe ze over deze persoon praten. Maar het toppunt van dit alles is toch wel een reclame op een Engelstalige zender (AXN; met Indiase reclames in het Engels), waarbij een vader zijn naam moet doorgeven via de telefoon en de andere persoon aan de telefoon de naam niet helemaal verstaat en vraagt of hij de naam kan spellen. Dat kan de man niet en zijn zoon doet dit voor hem. De naam kan ik me niet meer herinneren, maar er zit in ieder geval een 'H' in en deze wordt dan doorgegeven aan de ontvangende persoon als de 'H' van Hitler, zoals wij de 'H' van Harrie kennen. De reclame gaat over de carriere-kansen na het volgen van een bepaalde opleiding. Bizar!

India is sowieso een raar land. Ghandi heeft er toch voor gezorgd dat de Engelse overheersing ten einde kwam en India een eigen identiteit kon ontwikkelen. Dat denk je maar, want moet je eens in London kijken hoeveel Indiase immigranten daar wonen. Erger nog zijn de zogenaamde elite-Indianen. Deze mensen willen alleen maar Engels spreken, terwijl je aan hun accent hoort dat ze ook heel goed Hindie moeten kunnen spreken, maar omdat ze volgens hun 'caste' elite zijn verplichten ze zichzelf tot Engels. Zo ook een klein irritant ventje in het hotel, die me vroeg waar ik vandaan kom. Ik antwoordde en vroeg hem in mijn beste Hindie hoe het met hem ging. Hij antwoordde me dat zijn Hindie niet zo goed was, met een heel duidelijk Indiaas accent. Het antwoord op mijn vraag 'kehale'? (hoe gaat het) is slechts 'tika' (goed), maar dit scheen het kleine irritante kereltje niet te willen zeggen, omdat hij zich, arrogant als ie is, meer waant dan zijn landgenoten van lagere casten. Ik vroeg hem of hij een Nederlands woord wilde leren. Nou dat wilde hij wel. Ik schreef voor hem op 'verloochenen' en vertelde erbij dat hij de betekenis zelf moest opzoeken anders zou hij er niets van leren! Wat een klein arrogant en irritant ventje!

Zondag 5 maart 2006

Er is een grappige reclame op een van de kanalen, die ik in mijn kamer op de tv kan ontvangen. Het is niet zozeer het produkt, dat grappig is, maar het is de 'Harry Potter look-alike', die in de reclame voorkomt. Een ventje dat helemaal 'verbouwd' is tot een Indiase Harry Potter. Kompleet met bril en kapsel. De hele reclame doet ook vermoeden dat het gaat om de held uit de gelijknamige films. Hij komt aan op een bezem, met lange magier-jas en zijn 'wonk'. Echter dit is de Indiase versie dus zal hij wel Harry Patel heten ofzo. Kopieren kunnen ze hier zeer goed!

Kip is weer terug op het menu dus kan ik eindelijk weer met alle eenvoud eten bestellen. Aangezien ik slechts alleen de gerechten met kip ken, hoef ik nu niet meer angstig de eerste hap te nemen om te proeven of er enig normale smaak aanzit. Het 'spicy-gedeelte' heb ik wel onder controle, maar sommige gerechten kun je eenvoudig klasseren als 'vuilnisbakwaardig'. Goed, smaken verschillen dus een ieder dit dat soort gerechten lekker vindt, is waarschijnlijk hier geboren... of heeft chirugisch zijn smaakpapillen laten verwijderen.

Al enige tijd zit ik er aan te denken om te gaan verhuizen. Ik heb inmiddels mijn keuze teruggebracht naar drie steden. Amsterdam, Rotterdam of Eindhoven. De keuze van de steden heeft overigens niets met voetbal te maken, alhoewel het wel lekker zou zijn als ik tijd zou kunnen maken om regelmatig een van de stadions te kunnen bezoeken om een wedstrijd van 'mijn stad' te kunnen volgen. Het maakt me in principe niets uit welke stad het zal worden als ik er maar een comfortabele woning kan vinden naar mijn smaak. Het gaat zeer waarschijnlijk een appartement worden, want dat is mijn smaak. Doch in Rotterdam heb ik in mijn voorlopige selectie van totaal 21 woningen toch ook een huis met tuin  toegevoegd. Ik heb helemaal geen tijd om een tuin bij te houden dus zal het wel niets worden, maar kan altijd een keer gaan kijken.

Vandaag een vriendin van gebeld, die terug is gekomen van een korte vakantie in Abu Dhabi. Ze had het naar haar zin gehad dus dat is een pluspunt. Ze heeft verder weinig van de stad gezien, maar de reden waarom ze daar is heengegaan maakt dat ook zeer begrijpelijk. Ik zou in haar geval precies hetzelfde hebben gedaan! Welkom thuis...

Later op de middag belde mijn collega, waarmee ik drie weken geleden nog in Angola zat, om te vertellen dat hij eindelijk klaar was. Ook daar was dus een enorme vertraging, want we zouden eerst met z'n tweeen slechts twee weken daar zijn, maar na een maand moest ik weg vanwege mijn visum. Hij had 'geluk' dat hij kon blijven en de voorspelling zou zijn dat hij een week later naar huis zou kunnen. De formule, die ik me ooit eens heb aangeleerd, is dus erg precies. Als mijn werkgever me voor een twee weken wegstuurt, dan moet je dit met twee vermenigvuldigen en dat is dan de helft van de werkelijke tijd. Deze formule gaat alleen op in verre buitenlanden, waar logistiek, infrastructuur etc etc veel minder is... derde wereld landen... en Italie, maar dat is toch ook al Noord Afrika! 

 

India 2006 - Surat

Na 20 minuten had de chauffeur door wat ik wilde. Een politie-agent nam de foto (7 minuten om het uit te leggen).

Algerije 2004 - Hassi R'mel

Nog meer Ak-47's. Dit was mijn escorte van en naar mijn werk.